Jeśli wracasz z wyjazdu bardziej zmęczony niż przed nim — to znak.
Coraz więcej osób podróżuje dziś nie po atrakcje, ale po sen. Tak rodzi się sleep tourism w Polsce. W Dzikim Lesie od lat widzimy, jak bardzo nocleg w domku na drzewie zachwyca Was jakością odpoczynku.
Mi piace Napoli…
Tydzień temu spontanicznie i po raz pierwszy udałam się na weekendowy city break. Było wspaniale!
Z naszej sennej wsi przeniosłam się wraz z sześcioma koleżankami do szalonego miasta, zachwycającego słońcem, wysokościami, zabytkami, dobrodusznymi ludźmi i dynamiką, która wystawiła nasz hart ducha na próbę — próbę, którą zdałyśmy brawurowo. Odlatując, płakałam w samolocie, wzruszona widokiem nocnego Neapolu, odciętego linią czarnego morza i równie czarnego Wezuwiusza, majestatycznie otoczonego światłami aglomeracji. Poczułam wdzięczność, że to miejsce trwa na ziemi i mogłam je zobaczyć.
„Zobaczyć Neapol i umrzeć” – J. W. v. Goethe
Leżę teraz chora w łóżku — infekcja bakteryjna dróg oddechowych. Usta piecze opryszczka. Ten wyjazd był piękny i wznoszący dla mojej duszy, jednak tak męczący dla ciała, że poległo i zaległo w łóżku, targane kaszlem. Łykam paskudny antybiotyk i inne tabletki i nie mam siły. Czy warto było? Tak!
Nie żałuję ani chwili i już planuję powrót do Napoli — tym razem na dłużej, może bardziej na peryferie albo Ischię, i z większym poszanowaniem potrzeby odpoczynku.
Myślę, że głównie cztery czynniki wpłynęły na gwałtowne osłabienie mojej odporności:
-
niewyspanie — nocleg miałyśmy w hostelu, metalowe łóżka skrzypiały, stara klimatyzacja huczała, wrażenia dnia nie pozwalały zasnąć
-
stres — nawigowanie grupy przez nieznajomy Neapol, nastawienie na zwiedzenie „jak najwięcej, w jak najkrótszym czasie”, ciągłe sprawdzanie telefonu, planowanie kolejnych tras, liczenie osób, przechodzenie przez pasy z zapartym tchem, bo może nagle vespa wyskoczy zza rogu; przy całej przyjemności i miłości do podróżowania było to jednak ogromne napięcie nerwowe
-
na początku wyprawy dostałam okres 🙁 , który wymaga odpoczynku, a my robiłyśmy 29 000 kroków dziennie!
- przebodźcowanie — hałas trąbiącej ulicy, graffiti, zapachy ulic, emocje z wrażeń, chmury na Wezuwiusza, antyczność Pompejów, smak sosu pizzy marinara, próby włoskich rozmówek z mieszkańcami, umykanie przed skuterami, śmiechy…
Z łóżka przez okno widzę teraz Dziki Las i jego trzy domki na drzewach — bryły niczym kosmiczne gniazda uwite w wysmukłym gąszczu olchowych pni. Jednolita szarość zimy unosi się nad koronką lasu. Jaki tu spokój. Jakie ukojenie.
Myślę o tym, jak odmiennym doświadczeniem dla naszych gości jest pobyt w drewnianym domku pośrodku polskiej przyrody, na odludziu mazurskiej wsi. I dostaję wiadomość od taty z linkiem do artykułu o trendzie sleep tourism w Polsce.
Sleep Tourism – dlaczego sen w domku na drzewie naprawdę regeneruje
Coraz więcej osób podróżuje dziś nie po to, by „zaliczać miejsca”, ale po to, by w końcu się wyspać. Ten trend ma swoją nazwę – sleep tourism – i wyrasta z bardzo prostej potrzeby: zmęczenia, przebodźcowania i braku prawdziwego odpoczynku. W Dzikim Lesie obserwujemy to od dawna. Goście mówią nam często: „Nie pamiętam, kiedy spałem tak głęboko”. Szczerze? Nie raz zastanawiam się, czy gościom się podoba u nas i jestem pełna trwogi – bo dzień jest krótki, w dodatku tylko szary. Pada albo siąpi deszcz, na drogach polnych kałuże i błoto. I widzę, że goście nie opuszczają domku i lasu, gdy wyjeżdżają dopytuję, czy się podobało i słyszę „Dziękujemy za ten magiczny pobyt. Było cudownie! Chyba nie byliśmy w lepszym miejscu! Wypoczęliśmy tak naprawdę.” Nie wierzycie? Zajrzyjcie do opinii na przykład na bookingu 🙂
Dlaczego pobyt i sen w naszych domkach na drzewach jest inny?
Intymne sam na sam z dzikim lasem
W całym lesie są tylko trzy domki na drzewach i są one w dużej odległości od siebie. Nie usłyszysz sąsiadów za ścianą, Twoje spotkanie z dzikim lasem, który nie jest plantacją drzew ani regulowanym ogrodem, a wiekowym tworem natury, jest tylko twoje. Nikt cię nie zobaczy i ty nie musisz na nikogo patrzeć, tylko drzewa, rośliny i zwierzęta, ziemia i niebo nad wami. Co za luz. W tym myślę tkwi magia, o której nasi goście mówią.
Cisza, która nie jest pustką
W Dzikim Lesie nie ma hałasu miasta, dróg ani sąsiadów za ścianą. Jest cisza – ale żywa. To cisza przerywana szumem liści, porannym klangorem żurawi, delikatnym poruszeniem gałęzi. Dźwięki natury nie pobudzają – uspokajają układ nerwowy i pozwalają ciału wejść w głęboki sen.
Drewno, które oddycha razem z Tobą
Nasze domki na drzewach zbudowane są z drewna – materiału, który naturalnie reguluje wilgotność i temperaturę. Wnętrza są ciepłe, miękkie w odbiorze, przyjazne dla zmysłów. To nie przypadek, że w drewnianych przestrzeniach zasypia się szybciej i spokojniej. Ciało to czuje – nawet jeśli głowa jeszcze o tym nie wie.
Drzewa jako naturalny regulator stresu
Na pewno słyszeliście o uzdrawiających kąpielach leśnych, shinrin yoku. Domki znajdują się w starej olszynie – wśród wysokich, smukłych drzew, które otulają przestrzeń. Kontakt z zielenią, nawet bierny, obniża poziom kortyzolu i uspokaja oddech. Zasypiasz patrząc na korony drzew. Budzisz się wśród nich. To powrót do rytmu, który mamy zapisany głęboko w sobie.
Brak bodźców, które nie pozwalają spać
Nie ma tu: – świateł ulicznych, – migających ekranów, – dźwięków powiadomień, – presji „bycia dostępnym”. Jest odludzie. W domku możesz zamknąć telefon w sejfie. Zrobić przestrzeń, w której nic nie musi się wydarzyć. Dla układu nerwowego to sygnał: jesteś bezpieczny, możesz odpocząć.
Wychodzę na krótki spacer poodychać świeżym powietrzem. Jest już ciemno, ale tak nie zupełnie. Widzę zarys piaskowej drogi prowadzącej po łuku do parkingu przy Dzikim Lesie, organiczne kontury lasu, czarne pagórki pól. Cisza i szmer „siódemki”. Jakie to miękkie. Ciemne. Wilgotne. Yin, kobiecość.
Nie to co męski Neapol ze sterczącym Wezuwiuszem na horyzoncie, wysokimi kościołami wypełnionymi podobiznami świętych mężczyzn z kamienia i w kamieniu. W Pompejach bazaltowe penisy w drodze i na murach. W muzeum Capodimonte panowie na obrazach wielkich mistrzów. Kobietę namalowano albo na marginesie, albo bardzo męskim. Matka boska miała piękny biust.
Czuję dopełnienie, jakby kawałek puzzla, którego mi brakowało, się we mnie ułożył. Poczuć jak wybrzmiewa historia potęgi patriarchatu i wrócić na moją małą ciemną wieś bez słońca. Ile w tym przestrzeni na twórczą energię, odpoczynek, zdrowienie i wzrastanie. Kobiecy cykl. Po zimie nadejdzie wiosna.
Wiecie dlaczego nazwałam nasze domki kobiecymi nazwami Baba Yaga, Gwiazda i Lisica? Dla równowagi w męskim lesie.
Spanie w kryjówce – coś pierwotnego
Ach, ten nasz las! Spanie w domku na drzewie to coś więcej niż nocleg. To doświadczenie bycia w kryjówce, wysoko nad ziemią, w objęciach drzew. Dla wielu osób to powrót do dziecięcego poczucia schronienia. Dla ciała – sygnał spokoju. Dla snu – idealne warunki. Sleep tourism w Polsce to odpowiedź na zmęczenie współczesnym światem. W Dzikim Lesie sen przychodzi naturalnie – bez aplikacji, bez suplementów, bez wysiłku. Wystarczy pozwolić sobie na ciszę, drewno i obecność drzew oraz ciemność. A potem… po prostu zasnąć.
Na zdrowie! Salve!
J.S.
